Beata Gajek - Trzaska
mgr rehabilitacji ruchowej
tel. (+48) 504 - 226 - 305
Freestyle Park, ul. Stalowa 25, 41-500 Chorzów, gabinet nr 4

FIZJOTERAPIA

Kluczowym czynnikiem warunkującym optymalny powrót do zdrowia po doznanym urazie jest wprowadzenie rehabilitacji tak szybko, jak to możliwe w danym przypadku. Bez prawidłowego leczenia istnieje ryzyko przetrwania ubytków i dysfunkcji, uniemożliwiających odzyskanie pełnej sprawności. Jeżeli doznałeś któregoś z urazów:

zwichnięcie, skręcenie, naderwanie, naciągnięcie ścięgna, wiązadła lub przeszedłeś artroskopię/zabieg operacyjny
zgłoś się do nas!

Zapewnimy Ci kompleksową, indywidualnie dobraną do Twoich potrzeb rehabilitację i  zastosujemy metody, które pozwolą Ci odzyskać sprawność w możliwie najkrótszym czasie.

Fizykoterapia jest jedną z metod fizjoterapii, w której na organizm oddziałuje się rozmaitymi czynnikami fizykalnymi – zarówno naturalnymi, jak i wytworzonymi sztucznie, dzięki którym w tkankach zostaje pobudzony proces biologiczny.

W fizykoterapii wykorzystuje się: prąd, pole magnetyczne, ultradźwięki, bodźce termiczne (ciepło, zimno – krioterapia), światło (laser, sollux, bioptron) oraz wodę (hydroterapia).

Fizykoterapię stosuje się jako leczenie uzupełniające lub jako podstawową formę leczenia chorób narządu ruchu, szczególnie o charakterze przewlekłym. Fizykoterapię stosuje się również jako postępowanie przygotowujące do stosowania innych metod fizjoterapii np.: rozgrzanie tkanek przed masażem, lub krioterapia (stosowanie zimna) przed ćwiczeniami czyli kinezyterapią.

Fizykoterapia

Krioterapia miejscowa – leczenie zimnem, polega na obniżeniu temperatury tkanek. Krioterapia działa głównie przeciwbólowo i przekrwiennie. Pod wpływem działania niskich temperatur naczynia krwionośne powierzchowne zmniejszają swoją średnicę, jednocześnie zwiększają ją naczynia krwionośne głębokie. Dzięki temu mechanizmowi uzyskujemy przekrwienie struktur głęboko ułożonych. Krioterapia stosowana jest głównie w okresie wczesnych urazów – pomaga w zmniejszeniu bólu, złagodzeniu procesu zapalnego, likwidacji obrzęków, zwiększeniu zakresu ruchu w stawie.

Ultradźwięki, ultrafonoforeza – to fale akustyczne o częstotliwości wyższej niż słyszalność ucha ludzkiego. Podczas zabiegu wykorzystywane są drgania mechaniczne o częstotliwości 800 – 24 000 kHz. Jednym z najistotniejszych efektów towarzyszących oddziaływaniu fali drgań na organizm jest wywołane tzw. mikromasażu tkanek. Ultradźwięki wpływają na biochemię tkanek, co prowadzi do ich lepszego utleniania. Zabieg ten ma działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, pobudzające przemianę materii i oddychanie tkankowe.

Jonoforeza – polega na wprowadzeniu przez skórę jonów substancji leczniczych (naniesionego na powierzchnię skóry leku) z wykorzystaniem prądu stałego. Jonoforeza m.in. ma zastosowanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, zmniejszające obrzęk.

Laseroterapia – zabieg ten polega na stymulowaniu chorobowo zmienionych tkanek promieniowaniem laserowym. Jest to sztucznie wzmocnione światło oddziałujące na elementy komórkowe. Promieniowanie lasera wnika do organizmu na głębokość ok. 5cm. Stosowane w terapii lasery o małej mocy, wykazują silne oddziaływanie na żywe komórki i tym samym pozwalają uzyskać pożądany efekt terapeutyczny. Laseroterapia ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, biostymulujące – poprawia krążenie, odżywienie i regenerację komórek.

Fala Uderzeniowa – jest nowoczesną, wysoce efektywną metodą leczenia. Fala uderzeniowa przyspiesza proces zdrowienia poprzez stymulację metabolizmu i pobudzenie cyrkulacji krwi, rozpuszczenie zwapniałych fibroblastów, zwiększenie produkcji kolagenu oraz zmniejszenie napięcia mięśni. Uszkodzona tkanka stopniowo regeneruje się i wspomaga proces leczenia w obszarze poddanym terapii.

Magnetoterapia – jest jedną z metod leczenia fizykalnego, które ma działanie głęboko przekrwienne i odżywcze. Oddziałując na organizm ludzki na poziomie komórkowym stymuluje i usprawnia reakcje chemiczne w nim zachodzące.
Magnetoterapia:

  • pobudza regenerację tkanek
  • usprawnia krążenie obwodowe krwi
  • powoduje lepsze zaopatrzenie tkanek w tlen
  • uśmierza ból
  • hamuje zmiany degeneracyjne w stawach
  • polepsza metabolizm tkanki nerwowej
  • zapobiega stanom zapalnym

Prądy TENS

Galwanizacja

Elektrostymulacja

Prądy diadynamiczne

Prądy interferencyjne

Światłolecznictwo – naświetlanie lampą sollux, bioptron

Kinezyterapia

Kinezyterapię ze względu na działanie, można podzielić na: ogólną (angażuje cały organizm wzmacniając go i poprawiając jego wydolność) i miejscową (skupia się na konkretnej, dysfunkcyjnej okolicy ciała).

Rodzaje kinezyterapii ogólnej:

Ćwiczenia ogólnousprawniające indywidualne
Są to ćwiczenia najbardziej rozpowszechnione w profilaktyce i leczeniu różnych schorzeń np. zwyrodnień kręgosłupa czy chorób narządu ruchu. Ćwiczenia działają na różne partie ciała zwiększając ich siłę mięśniową, ruchomość, wpływają na gibkość oraz przyczyniają się do przyjmowania prawidłowej postawy ciała. Ćwiczenia wpływają pozytywnie na cały organizm człowieka, od wzmocnienia masy mięśniowej czy polepszenia koordynacji ruchowej aż do poprawy wydolności krążeniowo – oddechowej i zwiększenia przemiany materii.
Zestaw ćwiczeń zawsze jest dobierany do pacjenta indywidualnie, poprzedzony przeprowadzonym wcześniej wywiadem i dostosowany do możliwości pacjenta.

Ćwiczenia rozluźniające 
Ćwiczenia o charakterze rozluźniającym mają za zadanie zmniejszyć napięcie mięśni na skutek wykonywania określonych ruchów i odpowiedniego ułożenia ciała. Najważniejszym zadaniem terapeuty jest nauczenie pacjenta rozluźnienia poszczególnych odcinków ciała. Zmniejszeniu napięcia mięśni dodatkowo sprzyja zastosowanie ciepła oraz delikatnego masażu.

Rodzaje kinezyterapii miejscowej:

Ćwiczenia bierne
Ćwiczenia bierne są wykonywane przez terapeutę bez czynnego udziału pacjenta. Zadaniem pacjenta jest jak największe rozluźnienie mięśni i nie utrudnianie wykonywania ruchu.

Ćwiczenia czynno – bierne
W czasie tych ćwiczeń terapeuta (bez pomocy pacjenta) wykonuje ruch, a zadaniem pacjenta jest czynne rozluźnianie mięśni.

Ćwiczenia wspomagane i samowspomagane
W czasie ćwiczeń wspomaganych terapeuta wykonuje ruch kończyną chorego odpowiednio ją odciążając, natomiast zadaniem pacjenta jest współdziałanie w wykonywaniu tego ruchu. Ćwiczenia wspomagane stosuje się kiedy pacjent nie byłby wstanie samodzielnie wykonać prawidłowego wzorca ruchu. Ćwiczenia samowspomagane polegają na tym, że pacjent wspomaga zdrową kończyną pracę osłabionych grup mięśni drugiej kończyny. Przykładem może być ćwiczenie lewej ręki przy pomocy prawej ręki lub kiedy kończyna górna wspomaga pracę kończyny dolnej.

Ćwiczenia czynne w odciążeniu i ćwiczenia czynne w odciążeniu z dawkowanym oporem
Cechą charakterystyczną tych ćwiczeń jest fakt, że pacjent sam wykonuje ruch przy odciążeniu ćwiczonego odcinka ciała. W czasie ćwiczeń można zarówno zwiększyć masę mięśniową, jaki i zwiększyć zakres ruchomości danego stawu. Odciążenie uzyskuje się poprzez podwieszenie kończyny na specjalnej podwieszce. Ćwiczenia te nazywane są potocznie ćwiczeniami w UGULu. Jednym z rodzajów ćwiczeń w UGULu jest zastosowanie dodatkowego oporu, przymocowanego do odcinka ćwiczonego (tzw. ćwiczenia czynne w odciążeniu z dawkowanym oporem). Wielkość oporu dobiera się indywidualnie do możliwości pacjenta.

Ćwiczenia czynne wolne i czynne z oporem
Ćwiczenia czynne stanowią największą grupę ćwiczeń wykonywanych bezpośrednio przez pacjenta. Pod czujnym okiem fizjoterapeuty chory wykonuje ćwiczenia wszystkich grup mięśniowych, zarówno okolicy kręgosłupa jak i kończyn. Terapeuta indywidualnie dobiera zestaw ćwiczeń odpowiedni do danego pacjenta i jego aktualnych potrzeb. Ćwiczenia mogą być wykonywane we wszystkich pozycjach: w leżeniu na brzuchu, na plecach, na boku, w klęku, jak i również w staniu i siedzeniu. Ćwiczenia zwiększają siłę mięśniową, wytrzymałość, zwiększają zakres ruchów w stawach oraz poprawiają koordynację ruchową.

Ćwiczenia izometryczne
Cechą ćwiczeń izometrycznych (izo – stały; metrum – miara) jest czynne napinanie mięśnia bez zmiany jego długości, tym samym nie powodując ruchu w stawie. Ćwiczenia te zapobiegają narastaniu zaników mięśniowych będących efektem bezruchu oraz umożliwiają utrzymanie aktywności mięśni, które objęte są unieruchomieniem. Przykładem ćwiczenia izometrycznego jest napinanie mięśnia czworogłowego uda poprzez nieznaczne oderwanie pięty od podłoża. Ćwiczenia mogą być wykonywane w czasie noszenia opatrunku gipsowego.

Ćwiczenia oddechowe 
W czasie całego toku ćwiczeń leczniczych fizjoterapeuta przeplata różne rodzaje ćwiczeń, właśnie ćwiczeniami oddechowymi. Zadaniem tych ćwiczeń jest przede wszystkim zwiększenie wydolności i sprawności, ale również nauczenie prawidłowej czynności oddychania i kształtowanie klatki piersiowej. Najczęstszym błędem w czasie ogólnych ćwiczeń jest wstrzymywanie oddechu, które może przyczynić się do zmniejszenia wydolności płuc. Nauczenie prawidłowego oddychania ma na celu zniwelować złe nawyki, takie jak np. wciąganie brzuch podczas głębokiego wdechu.

Ćwiczenia sprawności manualnej
Ćwiczenia manualne wykonywane są w obrębie dłoni, poprawiając ich sprawność, siłę mięśniową oraz w celu zapobiegania przykurczom. Ćwiczenia stosuje się m.in. po przebytych operacjach w obrębie dłoni (zesp. cieśni nadgarstka), po urazach oraz w przypadku chorób (np. RZS). Do ćwiczeń wykorzystywane są piłeczki, wałeczki, a najbardziej popularnym przyrządem jest specjalny stół do ćwiczeń manualnych.

Ćwiczenia rozciągające
Ćwiczenia rozciągające stosuje się w przypadku przykurczu tkanek miękkich i mięśni. Przykurczony mięsień znacznie ogranicza zakres ruchu w danym stawie, co przekłada się na patologiczne funkcjonowanie całego stawu i może przyczynić się np. do patologii chodu. Najczęściej przykurczonymi grupami mięśniowymi są mięśnie kulszowo – goleniowe, które negatywnie wpływają na funkcjonowanie stawu biodrowego. Jednym z rodzajów ćwiczeń rozciągających jest poizometryczna relaksacja mięśni, która ma na celu przywracanie normalnego zakresu ruchomości, poprzez wykonywanie naprzemiennych skurczów i rozkurczów ćwiczonego mięśnia.

MASAŻ szczególną popularność zdobył w ostatnich latach. Jednak jako zabieg higieniczny, leczniczy, wspomagający i przyspieszający proces regeneracji stosowany był od najdawniejszych czasów. Masaż oprócz swoich leczniczych walorów wykorzystywanych w rehabilitacji przy wielu schorzeniach, dodatkowo zmniejsza napięcie psychiczne, ma działanie odprężające, zwiększa odporność organizmu na działanie czynników zewnętrznych, oddziałuje na napięcie mięśniowe. Jako narzędzie niezwykle uniwersalne masaż znalazł zastosowanie również w sporcie i kosmetyce.

MASAŻE LECZNICZE

Masażem leczniczym nazywamy zespół różnych zabiegów manualnych, które w sposób mechaniczny, przez powierzchnię ciała działają na skórę, tkankę podskórną i mięśnie, torebki i więzadła stawowe, a także w postaci zmian odruchowych na układ krążenia, nerwowy, wewnątrzwydzielniczy, do narządów wewnętrznych włącznie. Wywiera on pośredni i bezpośredni wpływ na organizm, leczy, a zarazem zapobiega wielu chorobom – jest najskuteczniejszy w leczeniu chorób narządu ruchu. Usuwa zaburzenia ukrwienia i przewlekłe – często bolesne napięcia mięśni, usuwa stres. Pobudzenie ukrwienia wpływa dodatnio na wygląd skóry, staje się ona różowa, odświeżona i bardziej elastyczna.

Masaż leczniczy jest znaną od dawna skuteczna metodą przynoszenia ulgi w bolesnych dolegliwościach różnego rodzaju i należy do naturalnych metod leczenia niepowodujących żadnych skutków ubocznych. Może uzupełnić, a niekiedy zastąpić leczenie farmakologiczne, działa korzystnie na cały organizm, przywraca harmonię, zmniejsza napięcie psychiczne, które tak często występuje we współczesnym świecie, jest doskonałym sposobem profilaktyki i leczenia wielu chorób i dolegliwości.

Masaż sportowy ma przeciwdziałać niepożądanym skutkom procesu treningowego, a jeśli takie już wystąpią ma je leczyć. Główne funkcje masażu sportowego to: udział w szeroko pojętym procesie odnowy biologicznej, wspomaganie leczenia kontuzji sportowych; usuwa objawy zakwaszenia mięśni, rozgrzewa stawy, pobudza krążenie.

Masaż limfatyczny jest stosowany głównie w profilaktyce krążenia i kosmetyce. Polega na delikatnym rytmicznym głaskaniu zgodnym z kierunkiem przebiegu naczyń limfatycznych. W ten sposób można zmniejszyć obrzęk wokół oczu lub na nogach. Pomocny jest również przy likwidowaniu cellulitu. Jest bardzo łagodny, poprawia ogólne samopoczucie daje poczucie „lekkości”.

Masaż izometryczny jest masażem, który wspomaga odbudowę i przywrócenie siły mięśni po urazach, unieruchomieniach.

Skontaktuj się z nami